Koshare Trail

< terug

De Koshare Trail was in 2012 voor de vijftigste keer. De Koshare Trail wordt nog steeds elk jaar georganiseerd. Daarmee is het waarschijnlijk landelijk de langstlopende stamactiviteit.

Arie Willigenburg is als zeventienjarige gestart met de organisatie. Vanaf het begin in 1963 is er hulp geweest met de organisatie van de tocht. Na enige jaren sloot ook Luuc Zijp zich aan bij de organisatie. Luuc Zijp heeft zich tot en met de 25ste editie in 1987 bezig gehouden met de Koshare Trail. Aan het einde van de tachtiger jaren waren er zelfs zo’n vierhonderd deelnemers. Dat werd te massaal, in optocht achter elkaar aan lopen door het bos, dat kon niet meer.

Nog steeds is de Koshare-stam de organisator van de gelijknamige trail. Vanaf 2000 organiseert de huidige stam de tocht.
De formule is simpel. Een nachtelijke speurtocht op onbekend terrein in de natuur. Nu worden maximaal zo’n twee honderd deelnemers met de bus gebracht naar het beginpunt ergens in Nederland. De speurtocht vraagt wat basis scouting technieken en na twintig kilometer lopen met bepakking ben je bij het eindpunt. Na afloop is een feest en kun je in een meegesjouwde tent slapen. Op zondag brengt de bus je weer terug naar Utrecht.

Op de bijeenkomst vooraf aan de start van de vijftigste Koshare Trail in 2012 waren de oorspronkelijke organisatoren aanwezig om een toast uit toebrengen op de toekomst van de trail.

De eerste organisator Arie Willigenburg doet hierna zijn verhaal.
Via een oude kennis Luuc Zijp kreeg ik een bericht dat dit jaar voor de vijftigste keer de Koshare Trail wordt georganiseerd. Dat is heel bijzonder. Ik ben nanmenlijk degene die de eerste jaren bij de Trail betrokken ben geweest.
Ik was ook de eerste stamvoorzitter. Ik was lid van de Oranje-Nassaugroep 27, die in die tijd alleen welpen en verkenners had. Het was gebruikelijk dat de oudste verkenners doorstroomden naar de leiding. Veel groepen hadden echter ook een derde speltak de voortrekkers. Deze speltak werd de stam genoemd.
Op mijn initiatief besloten wij – ik was toen 15/16 jaar – een stam op te richten. Die verkenners waren Abel Venema, Peter Diemer en ondergetekende.
We hadden echter geen leiding. Daarom werd de constructie bedacht om een jaar lang met een andere stam mee te draaien. We kregen onderdak bij de stam van de Paul Krugergroep 18 in Zuilen. We maakten als afsluiting van dat eerste jaar nog het zomerkamp in Duitsland mee.

Na dat jaar gingen we zelfstandig draaien. In het blad de Verkenner had ik iets gelezen over Amerikaanse scouts die hun hele spel gebaseerd hadden op indianen. Mijn voorstel om de stam Kosharestam te noemen werd overgenomen.
Om iets voor dat jaar gastvrijheid terug te doen, bedacht ik een nachtelijke zwerftocht met een onbekend eindpunt.
De Paul Krugerstam werd uitgenodigd en ging op die uitnodiging in. We verzamelden op het centraal station in Utrecht. Daarna gingen we met de trein naar Hilversum. In tweetallen vertrokken we daar met een routebeschrijving en een noodenvelop met het kampadres. De tenten zouden door de wat oudere leiders gebracht worden, die wisten waar we zouden overnachten. De tocht leidde naar het Beukenwoud bij de Lage Vuursche. Daar maakten we een kampvuur, want het vroor die nacht 16 graden!
De volgende dag gingen we gezamenlijk naar het station in Hollandsche Rading, met de trein naar Utrecht.

Het woord Trail vond ik in Amerikaanse documentatie. Deze tocht kreeg de naam Koshare Trail.
Het weekend was zo´n succes dat geopperd werd deze activiteit uit te breiden voor de andere Utrechtse stammen. Zodoende werd een jaar later in het tweede weekend van december de tweede Trail gehouden. Daarna volgde ieder jaar een uitbreiding van het aantal deelnemers tot de Trail landelijke bekendheid kreeg.